Veenfabriek (her)leest RECHT

Human Rights Watch spreekt van een “wereldwijde democratische recessie” en Donald Trump zegt het internationale recht "niet nodig te hebben”. Schuif aan voor een broodnodige opfriscursus: een theatrale lezing, met soep, live muziek en gesprek.

RECHT speelt zich af in een broeierige nachtclub, niet ver van het Vredespaleis. De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens bestaat 75 jaar en er moet een speech geschreven worden. Twee advocaten buigen zich over de kleine lettertjes en kijken te diep in het glas. Ze besluiten voor eens en altijd alle wereldproblemen op te lossen. Waarom is alles zo verdomd oneerlijk?

De acteurs lezen de tekst opnieuw. Hoe luisteren we nu naar de openingsscène over genoegdoening voor slachtoffers van oorlogsmisdaden? Of de scène over het uit de koloniale tijd stammende conflict tussen Venezuela en Guyana, waarin olie zo’n belangrijke rol speelt?

Na afloop schuift mensenrechtenadvocaat Liesbeth Zegveld aan. De openingsscène is geïnspireerd op een van haar zaken. Regisseur Joeri Vos gaat met haar in gesprek. Hoe staat het met het internationaal recht? Wat blijft er over wanneer een wereldmacht het internationaal recht overbodig acht? En hoe is het tij te keren?

Over RECHT

Artistiek leider Joeri Vos schreef RECHT in 2023 na uitvoerig onderzoek. Hij woonde zaken bij van het Internationaal Strafhof en Gerechtshof in Den Haag en ging in gesprek met advocaten, rechters en officieren van justitie. 

RECHT in de pers

“Onder aanvoering van opzwepende muziek worden beschonken conversaties over internationaal recht en confirmation bias hogere kunst.” de Volkskrant

“Het recht bestaat uiteindelijk, net als het oergeestige gepalaver van de advocaten, uit woorden. Vos getuigt met RECHT van een moedeloos maar halsstarrig geloof in wat die kunnen uithalen.” De Groene Amsterdammer

"Het geinige gepingpong van spreektaalzinnetjes en inside jokes tussen de twee ontwikkelt zich moeiteloos tot snedige filosofische gedachten" Theaterkrant

Voor zijn rol werd Phi Nguyen genomineerd voor de Louis d’Or. Uit het juryrapport: “Moeiteloos schakelt Nguyen van zelfingenomen zelfvertrouwen naar wroeging en compassie. Hij speelt trefzeker met ironie, wanhoop, lichtheid en ernst.”