Double bill | Luisteren naar de politieke stem van de zee +++ Stellar Fauna

Double bill | Luisteren naar de politieke stem van de zee +++ Stellar Fauna

Ambassade van de Noordzee / Frascati Producties +++ Kat Válastur / HAU

performance

Over

In een speciaal dubbelprogramma met de Ambassade van de Noordzee / Parlement der Dingen en Kat Válastur, één van de spannendste performancekunstenaars van dit moment, onderzoeken we via kunst het posthumanisme en de mens van de toekomst. We leren luisteren naar de zee via de geluid- en geurinstallaties van Frank Bloem en beeldende sculpturen van kunstenaars Carmen Schabracq en Harpo 't Hart, gaan met cultuursocioloog Ruben Jacobs op expeditie in het Antropoceen* en eindigen in het hybride, mysterieuze universum van Kat Válastur. Zij toont in Stellar Fauna het nieuwe lichaam van de mens als gevolg van een aftakelend ecosysteem.

LUISTEREN NAAR DE POLITIEK STEM VAN DE ZEE
Ambassade van de Noordzee

Met geurkunstenaar Frank Bloem, beeldend kunstenaar Carmen Schabracq, geluidskunstenaar en curator van de Ambassade van de Noordzee Harpo 't Hart en schrijver en socioloog Ruben Jacobs

De Ambassade van de Noordzee, een initiatief van Parlement der Dingen, wil de dingen, planten, dieren en mensen in en rond de Noordzee een stem geven. Tijdens deze lezingperformance trainen medewerkers van de Ambassade zichzelf en het publiek in het luisteren naar het leven in de zee. Hoe verplaatsen we ons in niet-mensen? Wat heeft een haring aan ons humanisme? En heeft een kabeljauw onze empathie nodig, of toch iets anders? We zoeken deze avond niet naar overeenkomsten met het zeeleven, maar naar de verschillen. We ontwikkelen nieuwe luistermethodes en leren van cultuursocioloog Ruben Jacobs te luisteren als “Artonauten”. Jacobs geeft tips en suggesties aan de hand van zijn recent verschenen boek Artonauten, op expeditie in het Antropoceen waarin hij onderzoekt hoe de kunst zich verhoudt tot deze nieuwe ecologische realiteit, en hoe kunstenaars wetenschap en techniek inzetten om onze relatie met de aarde opnieuw te onderzoeken.

STELLAR FAUNA
Kat Válastur

In het hybride universum dat de Grieks-Duitse theatermaker Kat Válastur in Stellar Fauna creëert, lopen realiteit en fictie op een mysterieuze en beangstigende manier in elkaar over. Mythische verhalen versmelten met de hedendaagse wereld en refereren naar een aftakelend ecosysteem. Wat voor soort lichamen worden we in een dramatisch veranderende wereld? En welke onbekende krachten roepen we op als we de natuurlijke schoonheid van alles om ons heen vernietigen? Een kritische blik op onze huidige manier van leven die zonder twijfel de goden uit de oude mythologieën in woede zouden doen uitbarsten.

‘Met een zeer nauwkeurig bewegingsvocabulaire in samenspel met licht, geluid en kostuum schept Válastur een post-apocalyptische atmosfeer die […] het publiek als in een trance gevangen houdt’ www.tanznetz.de
 
'Ze bewijst het opnieuw: Válastur is zonder twijfel een van de meest scherpzinnige makers van de Berlijnse dansscene.' Tagesspiegel.de

'Schraapt je ziel met zijn rauwe zoetheid' ★★★★ bachtrack.com
 

concept, script, choreografie Kat Válastur performers (actuele cast) Tamar Sonn, Sarah Stanley performance (originele cast) Maria Zimpel, Harumi Terayama lichtontwerp en lichtconstructie Martin Beeretz sound design Constantin Engelmann, Tobias Purfürst set design Leon Eixenberger artistiek consultant & adviseur set design Filippos Kavakas kostuumconcept Kat Válastur kostuums Ottavia Castellotti, Suzan Çamlik videoinstallatie Kat Válastur camera & editing Clara Jo stemmen Rebecca Lane, Evelyn Saylor production management (tour) Hannes Frey (HAU Hebbel am Ufer) touring & distributie Nicole Schuchardt (HAU Hebbel am Ufer) productie Kat Válastur / HAU Hebbel am Ufer co-productie Théâtre de la Ville (Paris), Theater Freiburg, Fonds Transfabrik – German-French fund for the performing arts ondersteund door Fondation d’entreprise Hermès gefinancierd door Berlin Senate Department for Culture and Europe

 

Makers

In haar voorstellingen roept Kat Válastur (GR/DE) een magische, vervreemdende wereld op, waarin de zintuigen worden uitgedaagd. ‘Válastur heeft niet alleen een unieke en persoonlijke danstaal ontwikkeld, ze kaart ook hedendaagse maatschappelijke issues aan.’, schreef Tagespiegel over het werk van de Griekse choreografe, die woont en werkt in Berlijn.

Geurontwerper Frank Bloem doet onderzoek naar de geuren van de zee. Want we willen weten wat de geuren zijn die maken dat de Noordzee ruikt zoals zij ruikt. Welk zeeleven draagt daaraan bij? Wat doen geuren als teer, stookolie of diesel met dit parfum en wat doet dit met ons? Frank Bloem struint voor zijn onderzoek langs de kust om verschillende geurmonsters te verzamelen en te vertalen in een draagbare geurset.

Kunstenaar Carmen Schabracq ontwierp en bouwde De Zeemond in opdracht van de Ambassade van de Noordzee, in samenwerking met geluidskunstenaar en ontwerper Harpo ’t Hart. Het sculptuur heeft de vorm van een reusachtige otoliet, een gehoorbeentje dat mensen en vissen gemeenschappelijk hebben. Op het strand fungeert De Zeemond als instrument om de stemmen van de zee voor mensenoren te vertalen.

Harpo ’t Hart is ontwerper en geluidskunstenaar, studeerde piano aan het Utrechts Conservatorium, Media technology aan de Universiteit Leiden en Sound Studies aan de Universität der Künste Berlin. In zijn werk is Harpo op zoek naar het materiële in geluid: hoe klinkt een muziek van dingen, muziek zonder mensen? Harpo is directielid van de Ambassade van de Noordzee en verantwoordelijk voor de programmalijn verbeelding.

Ruben Jacobs is schrijver en (cultuur)socioloog. Als docent is hij verbonden aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Voor o.a. VPRO en NTR werkt hij als freelance journalist en radiomaker. Daarnaast schrijft hij op regelmatige basis voor het online filosofieplatform Brainwash.nl. Eerder verscheen van hem het boek Iedereen een Kunstenaar, over authenticiteit, kunstenaarsschap en de creatieve industrie (2014). In 2018 verscheen zijn tweede boek Artonauten, op expeditie in het Antropoceen waari Jacobs onderzoekt hoe kunst zich verhoudt tot de nieuwe ecologische realiteit.

 

* De term Antropoceen is opgeworpen door Nobelprijswinnaar Paul Crutzen in 2000, als reactie op de schokkende constatering dat de invloed van de mens langzamerhand als een geologische kracht gezien moet worden. Hij stelde voor het laatste stukje van het geologische tijdvak ‘Holoceen’ af te scheiden en dat het Antropoceen, het tijdperk van de mens, te noemen.