• Louis Vanhaverbeke

Mikado Remix

Mikado Remix

Louis Vanhaverbeke (BE) / CAMPO

Engels gesproken met Engelse boventiteling
theater

Over

How to be normal

Een van de meest gegoogelde vragen is ‘How to be normal?’. We willen allemaal zo normaal mogelijk zijn, maar hoe definieer je dat? Psychologische handboeken brengen de afwijkingen in kaart, maar over de norm blijven ze vaag. Vaak heeft onze drang om normaal te zijn niets te maken met wat zich echt aan onze binnenkant afspeelt, maar met ons verlangen naar sociale inclusie. We willen erbij horen, deel uitmaken van het geheel, geaccepteerd worden. Genormeerd worden geeft ons rust, laat ons in de pas lopen. Bij voorkeur in een vierkant.

In zijn nieuwe voorstelling onderzoekt Louis Vanhaverbeke de grenzen van de normaliteit. Die zijn even figuurlijk als letterlijk. We bouwen isoleercellen, gevangenissen en scholen om het normale te begrenzen en onszelf van de ander te kunnen onderscheiden. Maar in welke mate vormt dit capsulaire denken een bedreiging voor onze vrijheid en persoonlijkheid? Wat scheidt de veilige ruimte van de potentieel gevaarlijke ruimte? Wie bepaalt wat binnen of buiten de muren thuis hoort?

Vanhaverbeke - bricoleur bij uitstek - stouwt de scène dit keer vol met Herashekken, opslagdozen en een plonkast. Hij bouwt, boort en stapelt, terwijl hij muzikaal probeert uit te kienen wat hem dwars zit. Aan de hand van zijn DIY-constructies verruimtelijkt hij zijn binnenwereld, opent hij deuren waar er voorheen alleen grenzen waren, vensters waar je tot voor kort alleen spiegels zag. 

'ontwapenende Mikado Remix [...] een volstrekt unieke mengvorm tussen rapconcert, objecttheater en een doe-het-zelf-demonstratie' de Morgen

van & met Louis Vanhaverbeke dramaturgie Dries Douibi videografie Freek Willems licht- & geluidsontwerp Bart Huybrechts techniek Philippe Digneffe & Simon Van den Abeele met dank aan Oneka von Schrader, Sophia Rodriguez, Benjamin Vandewalle, Yorick Van Ingelgem, Jakob Ampe, Family Volksroom, Wim Loobuyck & Claudine Grinwis productie CAMPO coproductie: Kunstenfestivaldesarts 2018, Beursschouwburg & le phénix, scène nationale Valenciennes, european creative hub met residentiële steun van: Malpertuis (Tielt), PACT Zollverein (Essen), Grand Theatre (Groningen),

Makers

Louis Vanhaverbeke (Gent, 1988) heeft een sterke interesse in de clash van levensstijlen en subculturen. Muziek is voor hem niet alleen een uitdrukkingsvorm, maar ook een middel om zich al zoekend te identificeren. Als tiener switchte hij over en weer tussen rappers-attitude en wannabe-rockstar. Door diverse carrière-ambities te remixen, ontwikkelde hij een eigenaardig vocabulaire: freestyle, niet te classificeren, wel leesbaar.

In 2010 studeerde Louis Vanhaverbeke af aan het atelier Mixed Media van Sint-Lucas Gent (nu LUCA), en in 2014 aan de Amsterdamse School voor nieuwe Dansontwikkeling (SNDO). 

Zijn praktijk bestaat voornamelijk uit het maken van performances en installaties. Objecten – brol, zegt hij zelf – zijn van cruciaal belang in zijn onderzoek. Plastieken voorwerpen, drumcomputers, karretjes en andersoortig kleurrijk tuig worden aangewend om zijn uiterst beweeglijke performances – van The Car Piece over Kokito tot The Bike Piece en Kokokito – te assembleren. Ook zoekt Vanhaverbeke naar welke vormen van gesproken woord de complexe gang van het denken ontvouwen. Het zijn pogingen om al slammend, scattend en rhymend zijn plek in de wereld te bevragen.

In 2010 nam Louis als student deel aan het Mayday Mayday Festival. Deze ontmoeting met CAMPO resulteerde onder meer in de ontwikkeling van Kokokito, waarvoor hij op TAZ#2015 de Circuit X-prijs kreeg. Het warm onthaalde MULTIVERSE (2016) is de eerste productie binnen het gezamenlijke traject van Louis Vanhaverbeke en CAMPO. Met deze voorstelling toert hij nog steeds doorheen Europa. Vanaf 2017 is Vanhaverbeke ook associated artist bij Beursschouwburg. Momenteel werkt Louis Vanhaverbeke aan Transopticon (werktitel), dat mei 2018 in première gaat op Kunstenfestivaldesarts.

60 minuten